نگرش هاي شما به عنوان والد در تشديد مشكل لجبازي و نافرماني در كودكتان تاثير زيادي دارد. همه والدين در مورد فرزندان خود عقايد و نگرش هايي دارند. برخي از اين عقايد منطقي و سودمند و برخي ديگر غير منطقي و بيهوده هستند.عقايد منطقي، عقايدي هستند كه دليلي براي آن ها وجود دارد. انعطاف پذير هستند و منجر به بروز رفتارها و هيجانات متعادل و مناسب مي شوند.
عقايد غير منطقي عقايدي هستند كه دليلي براي آن ها وجود ندارد. انعطاف پذير و مطلق هستند،با جهان پيرامون خود هماهنگي ندارند، مانع دستيابي انساني به اهدافش مي گردند و در نهايت به بروز رفتارها وهيجانات نامناسب وناراحت كننده مي انجامند.
رفتار والدين احتمالآ مبتني بر تركيبي از عقايد منطقي و غير منطقي در مورد فرزندشان و رفتارهاي مقابله جويانه وي است. نگرش هاي منطقي و غير منطقي والدين،در حد وسط چهار طيف فكري كه در هر فردي وجود دارد، قرار مي گيرد. اين طيف ها عبارتند از :
۱- پرتوقعي- تفكر ترجيحي- بي توجهيپرتوقعي نگرشي است كه به موجب آن يك پدر يا مادر به شكلي خدا گونه مي پندارد فرزند من و ديگران بايد به شكلي كه من مي خواهم رفتار كنند.اين طرز فكر بسيار خشك،بزرگ منشانه و غير منطقي است، زيرا هيچ قانوني در طبيعت وجود ندارد كه فرزند شما يا هر فرد ديگري را مجبور به رفتار مطابق دستور شما بكند. اين خود خواهي هيچ نقطه اي ندارد جز عصبانيت شما، زيرا كودك نافرمان در بسياري از مواقع قوانين اعلام شده توسط والدين را نقض خواهد كرد.
۲- احساس شكست خوردگي- احساس نگراني- بي احساسي.احساس شكست خوردگي حالتي ذهني است كه به موجب آن پدر و مادر فكر مي كند. كارهاي فرزند من بسيار نا خوشايند، خيلي بد و بسيار نارا حت كننده است. رفتار هاي زشت او كاملآ مرا خرد كرده است . اين طرز فكر كاملآ غير منطقي است، زيرا كلمات بسيار نا خوشايند،خيلي بد وبسيار ناراحت كننده به اين معنا هستند كه چيزي ۱۰۰ درصد بد است، يعني بدتر از هر چيز بدي كه ممكن است براي يك فرد پيش بيايد.
![](https://kanonm.ir/wp-content/uploads/2023/04/%D9%84%D8%AC%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D9%88-%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA.jpg)
اختلال نافرماني و لجبازي كودك۳- عدم تحمل ناكامي- تحمل ناكامي- انكار ناكامي.عدم تحمل ناكامي زماني رخ مي دهد كه والدين هنگام بروز مشكلات دست از تلاش ومبارزه بردارند وبخود بگويند، من بايد بي هيچ تلاش وكوششي از همكاري فرزندم برخوردار باشم چون اصلآ نمي توانم عدم همكاري او را تحمل كنم. فرزند من بايد خودش بداند كه رفتار صحيح چيست وهمان گونه عمل نمايد. اين طرز فكر باعث نا هماهنگي در رفتار والدين مي شود زيرا بعضي از آن ها معتقدند كه مجبورنيستند خود را به درد سر بياندازند و به سختي تلاش كنند تا به نتيجه برسند. اين طرز فكر والدين را از پيگيري هر برنامه اي جهت كمك به فرزند نافرمان باز مي دارد.
منبع:كانون مشاوران ايران-لجبازي كودك و نگرش هاي تربيتي نادرست
بازدید: